Vakiteny voalohany

Boky voalohan’i Samoela (1 Sam. 16, 1b. 6-7. 10-13a)

Nohosorana ho Mpanjaka amin’i Israely i Davida.

Tamin’izany andro izany,
ny Tompo niteny tamin’i Samoela nanao hoe:

“Fenoy diloilo ny tandrokao,
dia mandehana fa irahiko ho any amin’i Jese any Betilehema ianao,
satria amin’ny zanany no nahitako ilay mpanjaka tiako”.

Nony tafiditra izy ireo
dia nahita an’i Eliaba i Samoela ka nanao hoe:

“Mby eto anatrehany tokoa ilay voahosotry ny Tompo”.

Fa hoy ny Tompo tamin’i Samoela:

“Aza ny tarehiny no jerenao,
na ny haavon’ny tsanganany,
fa efa natanilako io.
Tsy mba izay hitan’ny olombelona no izy;
ny olombelona mijery ny tarehy
fa ny Tompo kosa mijery ny fo”.

Nampandalovin’i Jese teo anatrehan’i Samoela koa
ireto fito mirahalahy tamin’ny zanany
ary hoy i Samoela tamin’i Jese:

“Tsy misy nofidin’ny Tompo amin’ireto”.

Ary hoy i Samoela tamin’i Jese:

“Ireo ihany va no zatovolahy rehetra?”

Dia hoy i Jese:

“Mbola misy ilay faralahy,
ka indro fa miandry ondry izy”.

Ka hoy i Samoela tamin’i Jese:

“Ampanalao izy,
fa tsy hipetraka hihinana isika
raha tsy efa tonga izy”.

Dia nampanalain’i Jese io.
Mavo mena ny volon’izy izay;
sady bary maso izy no tsara tarehy.

Ary hoy ny Tompo:

“Mitsangàna, hosory io,
fa io no izy”.

Dia noraisin’i Samoela ny tandroka misy diloilo,
ka nohosorany teo afovoan’ny rahalahiny io:
ary hatramin’izany andro izany
sy tamin’ny andro manaraka,
dia nidina tamin’i Davida ny fanahin’ny Tompo.

— Izany àry ny tenin’ny Tompo.

Salamo fandinihana

Salamo (Sal. 22, 1-3a. 3b-4. 5. 6)

Ny Tompo miandry ahy: tsy orin’inoninona aho.

Ny Tompo miandry ahy tsy orin’inoninona aho,
fa ampiraotiny amin’ny vilo-maitso,
entiny amin’ny rano manala sasatra,
velombelominy noho ny Anarany;
tarihiny amin’ny lala-marina.

Na mamaky lohasaha maizina aza aho,
tsy misy loza atahorako:
satria ianao miaraka amiko
ireo tehinao mampatoky ahy.

Mandroso sakafo ho ahy Ianao
eo anoloan’ny rafiko:
ny loha andrarahanao ilo,
ny kapoaka ataonao safomorona.

Hasambarana sy fitiavana
no manjohy amin’ny fiainana tontolo;
ny tranon’ny Tompo no ho fonenako
amin’ny taona hifandimby.

Vakiteny faharoa

Taratasin’i Masindahy Paoly Apôstôly ho an’ny kristianina tany Efezy (Efez. 5, 8-14)

Mitsangàna ho velona, dia hanazava anao i Kristy.

Ry kristianina havana,
taloha ianareo no maizina,
fa ankehitriny efa mazava ao amin’ny Tompo,
ka mandehana toy ny zanaky ny mazava.
Ary ny vokatry ny mazava dia ny soa,
ny mety ary ny marina rehetra.
Fantaro izay ankasitrahin’Andriamanitra.
Aza mba mikambankambana amin’izay asan’ny maizina tsy mahavoka-tsoa,
fa vao mainka ambarao aza ny haratsian’ireny,
satria mahamenatra
na dia ny hilaza fotsiny ny ataon’izy ireny an-takona aza;
fa asehon’ny mazava avokoa ny zavatra rehetra,
rehefa voaambara ny haratsiany,
ary na inona na inona aseho,
dia tonga mazava koa.
Izany no nanoratana hoe:

Mifohaza ianao izay matory,
ary mitsangàna ho velona,
dia hanazava anao i Kristy.

— Izany àry ny tenin’ny Tompo.

Evanjely

Dera sy haja ho Anao, ry Jesoa Tompo.

Izaho no Fahazavan’izao tontolo izao, hoy ny Tompo;
izay manaraka Ahy, hanana ny fahazavan’ny fiainana.

Dera sy haja ho Anao, ry Jesoa Tompo.

Evanjely Masina nosoratan’i Masindahy Joany (Jo. 9, 1-41)

Nandeha izy, nanasa ny masony, ka niverina nahiratra.

Tamin’izany andro izany, nony nandalo i Jesoa
dia nahita lehilahy anankiray izay teraka jamba,
ka hoy ny mpianany nanontany Azy:

“Raby, iza moa no nanota,
io lehilahy io, sa ny ray aman-dreniny,
no teraka jamba izy?”

I Jesoa namaly hoe:

“Tsy izy no nanota, na ny rainy aman-dreniny,
fa mba hisehoan’ny asan’Andriamanitra eo aminy no antony.
Tsy maintsy manao ny asan’Izay naniraka Ahy Aho
raha mbola antoandro:
fa ho avy ny alina izay tsy azon’olona na iza na iza iasana.
Raha mbola amin’izao tontolo izao Aho,
dia fahazavan’izao tontolo izao”.

Nony voalazany izany,
dia nandrora tamin’ny tany Izy
ka nanao feta tamin’ny rorany,
nahosony ny mason’ilay jamba,
dia hoy Izy taminy:

“Mandehana manasa ny masonao
any amin’ny farihin’i Silôe”
(izany hoe, Iraka).

Dia nandeha nanasa izy ka niverina nahiratra.
Tamin’izay ny olona mifanakaiky trano aminy,
sy izay nahita azy nangataka teo aloha nanao hoe:

“Moa tsy ity ilay nipetraka nangataka?”

Dia hoy ny sasany:

“Izy io”.

Fa hoy kosa ny sasany:

“Tsia, fa olona mitovy aminy”.

Ary hoy kosa izy:

“Izaho no izy”.

Ka hoy izy ireo taminy:

“Nanao ahoana no nahiratan’ny masonao?”

Dia hoy izy:

“Ilay lehilahy atao hoe i Jesoa no nanao feta,
nahosony ny masoko, dia nanao tamiko hoe:

“Mandehana manasa ny masonao any amin’ny farihin’i Silôe”,

dia lasa aho nanasa, ka nahiratra”.

Ary hoy izy ireo taminy:

“Aiza izany Lehilahy izany?”

Novaliany hoe:

“Asa”.

Dia nentiny tany amin’ny Farisianina ilay jamba taloha,
fa andro sabata no nanaovan’i Jesoa feta
sy nampahiratany ny masony.
Nanontany azy indray àry ny Farisianina izay nahiratany,
ka hoy ny navaliny azy:

“Nasiany feta ny masoko,
dia nosasako, ka nahiratra aho”.

Tamin’izany ny sasany tamin’ny Farisianina nanao hoe:

“Tsy Andriamanitra no niavian’izany Lehilahy izany,
fa tsy mitandrina ny sabata Izy”.

Fa ny sasany kosa nanao hoe:

“Hataon’ny mpanota ahoana
no fahavita fahagagana toy izany?”

Koa nisara-kevitra izy ireo.
Dia hoy indray izy ireo tamin’ilay jamba:

“Mba ahoana kosa no filazanao Azy
fa nampahiratra ny masonao Izy?”

Ka hoy ralehilahy:

“Mpaminany Izy”.

Dia tsy nety nino ny Jody
fa jamba sy vao nahiratra izy,
ka nampiantsoiny aloha ny ray aman-drenin’ity nahiratra,
sy nanontaniany hoe:

“Ity va no zanakareo
izay lazainareo hoe teraka jamba?
Ka nanao ahoana àry no nahiratany izao?”

Dia namaly ny ray aman-dreniny ka nanao hoe:

“Fantatray fa zanakay ity sady teraka jamba;
fa tsy fantatray izay nahiratany izao,
ary tsy fantatray koa izay nampahiratra ny masony,
ka izy no anontanio fa efa lehibe izy:
izy ihany no aoka hilaza ny momba ny tenany”.

Ny ray aman-dreniny no nilaza izany,
dia noho izy natahotra ny Jody,
satria efa nifanaiky ny Jody
fa horoahina amin’ny sinagôga
izay hanaiky an’i Jesoa ho Kristy,
ka izany no nanaovan’ny ray aman-dreniny hoe:

“Izy no anontanio fa efa lebibe izy”.

Dia nantsoin’ireo indray
ilay lehilahy jamba taloha, ka nilazany hoe:

“Andriamanitra no omeo voninahitra;
fa raha iny Lehilahy iny,
dia fantatray fa mpanota”.

Ka hoy ny navaliny azy:

“Tsy fantatro na mpanota izy na tsia,
fa izao ihany no fantatro:
jamba aho taloha ary mahiratra aho ankehitriny”.

Dia hoy izy ireo taminy:

“Inona no nataony taminao?
Nanao ahoana sy ahoana avy
no nampahiratany ny masonao?”

Ka hoy ny navaliny azy ireo:

“Efa voalazako taminareo,
fa tsy nohenoinareo akory;
ka ahoana indray no itiavanareo handre?
Te-ho tonga mpianany koa va ianareo?”

Dia notevatevain’izy ireo izy sy nataony hoe:

“Ialahy no mpianany,
fa raha izahay kosa dia mpianatr’i Môizy.
I Môizy fantatray fa nitenenan’Andriamanitra,
fa iny kosa tsy fantatray akory izay niaviany”.

Namaly ralehilahy ka nanao hoe:

“Ity indray no mahagaga,
fa tsy fantatrareo izay niaviany,
nefa izy no nampahiratra ny masoko.
Fantatsika fa Andriamanitra tsy mihaino ny mpanota;
fa izay manompo Azy sy manao ny sitra-pony no henoiny.
Na oviana na oviana tsy mbola nisy olona re
fa nampahiratra ny teraka jamba;
ka raha tsy avy amin’Andriamanitra izany Lehilahy izany,
dia tsy hahefa na inona na inona akory”.

Dia namaly ry zareo, ka nanao taminy hoe:

“Izay ialahy tena teraka tanatin’ny ota indray ve
no mampianatra anay!” sady noroahiny izy.

Ren’i Jesoa fa hoe noroahin-dry zareo izy,
ka nony hitany dia nilazany hoe:

“Mino ny Zanak’Andriamanitra va ianao?”

Namaly izy ka nanao hoe:

“Iza moa no izy, Tompoko, mba hinoako Azy?”

Dia hoy i Jesoa taminy:

“Efa hitanao Izy, ary izay miteny aminao no Izy”.

Ka hoy izy:

“Mino aho, Tompoko”;

sady niankohoka nitsaoka Azy izy.

Dia hoy i Jesoa:

“Fanavahana no nahatongavako amin’izao tontolo izao,
mba hahiratra izay tsy mahiratra,
ary ho tonga jamba izay mahiratra”.

Ren’ny Farisianina sasany teo izany,
ka hoy izy ireo taminy:

“Ary izahay ve mba jamba koa?”

Dia hoy i Jesoa taminy:

“Raha jamba ianareo,
dia tsy ho nanan-keloka;
fa noho ianareo ankehitriny manao hoe:
Mahiratra izahay,
dia tsy afaka ny helokareo”.

— Izany àry ny tenin’ny Tompo. 

Evanjely

Dera sy haja ho Anao, ry Jesoa Tompo.

Izaho no Fahazavan’izao tontolo izao, hoy ny Tompo;
izay manaraka Ahy, hanana ny fahazavan’ny fiainana.

Dera sy haja ho Anao, ry Jesoa Tompo.

Evanjely Masina nosoratan’i Masindahy Joany (Jo. 9, 1. 6-9. 13-17. 34-38)

Nandeha izy, nanasa ny masony, ka niverina nahiratra.

Tamin’izany andro izany, nony nandalo i Jesoa
dia nahita lehilahy anankiray izay teraka jamba,

Dia nandrora tamin’ny tany Izy
ka nanao feta tamin’ny rorany,
nahosony ny mason’ilay jamba,
dia hoy Izy taminy:

“Mandehana manasa ny masonao
any amin’ny farihin’i Silôe”
(izany hoe, Iraka).

Dia nandeha nanasa izy ka niverina nahiratra.
Tamin’izay ny olona mifanakaiky trano aminy,
sy izay nahita azy nangataka teo aloha nanao hoe:

“Moa tsy ity ilay nipetraka nangataka?”

Dia hoy ny sasany:

“Izy io”.

Fa hoy kosa ny sasany:

“Tsia, fa olona mitovy aminy”.

Ary hoy kosa izy:

“Izaho no izy”.

Dia nentiny tany amin’ny Farisianina ilay jamba taloha,
fa andro sabata no nanaovan’i Jesoa feta
sy nampahiratany ny masony.
Nanontany azy indray àry ny Farisianina izay nahiratany,
ka hoy ny navaliny azy:

“Nasiany feta ny masoko,
dia nosasako, ka nahiratra aho”.

Tamin’izany ny sasany tamin’ny Farisianina nanao hoe:

“Tsy Andriamanitra no niavian’izany Lehilahy izany,
fa tsy mitandrina ny sabata Izy”.

Fa ny sasany kosa nanao hoe:

“Hataon’ny mpanota ahoana
no fahavita fahagagana toy izany?”

Koa nisara-kevitra izy ireo.
Dia hoy indray izy ireo tamin’ilay jamba:

“Mba ahoana kosa no filazanao Azy
fa nampahiratra ny masonao Izy?”

Ka hoy ralehilahy:

“Mpaminany Izy”.

Dia namaly ry zareo, ka nanao taminy hoe:

“Izay ialahy tena teraka tanatin’ny ota indray ve
no mampianatra anay!” sady noroahiny izy.

Ren’i Jesoa fa hoe noroahin-dry zareo izy,
ka nony hitany dia nilazany hoe:

“Mino ny Zanak’Andriamanitra va ianao?”

Namaly izy ka nanao hoe:

“Iza moa no izy, Tompoko, mba hinoako Azy?”

Dia hoy i Jesoa taminy:

“Efa hitanao Izy, ary izay miteny aminao no Izy”.

Ka hoy izy:

“Mino aho, Tompoko”;

sady niankohoka nitsaoka Azy izy.

— Izany àry ny tenin’ny Tompo.

Vakiteny voalohany

Boky Eksaody (Eks. 17, 3-7)

Omeo rano izahay, hosotroinay.

Tamin’izany andro izany dia, main’ny hetaheta ny vahoaka,
ka nimonomonona tamin’i Môizy nanao hoe:

“Ahoana no nampiakaranao anay hiala tany Ejipta,
hahafatin’ny hetaheta anay sy ny zanakay mbamin’ny bibinay?”

Dia nitaraina tamin’ny Tompo i Môizy nanao hoe:

“Inona no hataoko ho an’ity vahoaka ity,
fa kely foana sisa tsy hitorahany vato ahy?”

Ary hoy ny Tompo tamin’i Môizy:

“Mialohà ny vahoaka ka ento miaraka aminao ny loholon’i Israely,
ataovy an-tananao koa ny tehinao nikapohanao ny ony, dia mandehana.
Fa indro Aho hitsangana eo anoloanao ao amin’ny vatolampy izay any Hôreba;
hikapoka ny vatolampy ianao;
dia hivoaka ny rano ary hisotro ny vahoaka”.

Nataon’i Môizy teo anatrehan’ny loholon’i Israely izany,
ary nomeny anarana hoe: Masah sy Meribah io fitoerana io,
fa nila akisa ny zanak’i Israely, sy naka fanahy ny Tompo nanao hoe:

“Eto afovoantsika va ny Tompo sa tsia?”

— Izany àry ny tenin’ny Tompo.

Salamo fandinihana

Salamo (Sal. 94, 1-2. 6-7. 8-9)

Enga anie ianareo ka hahaheno ny feony, ary tsy hanamafy ny fonareo.

Avia! Ndeha isika hihoby ny Tompo,
hankalaza ny Vatolampy famonjena antsika;
andeha hiseho anoloany amin-tsaotra,
hankalaza Azy amin’antsa.

Midira! Ndao hiankohoka sy hitsaoka,
handohalika anoloan’ny Tompo nanao antsika.
Fa Izy no Andriamanitsika; — isika kosa,
vahoaka andrasany, ondry eo an-tanany.
Enga anie ianareo anio
ka mba handre ny feony!

Aza manamafy fo toy ny tany an’efitra,
tamin’ny andro nifandirana sy nihatsiana,
raha naka fanahy Ahy ny razanareo,
na dia efa nahita ny asako aza.

Vakiteny faharoa

Taratasin’i Masindahy Paoly Apôstôly ho an’ny kristianina tany Rôma (Rôm. 5, 1-2. 5-8)

Efa voarotsaka ao am-pontsika tamin’ny Fanahy Masina nomena antsika ny fitiavana.

Ry kristianina havana,
efa nohamarinina noho ny finoana isika,
ka mihavana amin’Andriamanitra amin’ny alalan’i Jesoa Kristy Tompontsika,
izay ahazoantsika manatona amim-pinoana izao fahasoavana itoerantsika tsara izao,
sy mifaly amim-panantenana ny voninahitr’Andriamanitra.
Ary ny fanantenana tsy mba manodòka,
satria efa voarotsaka ao am-pontsika
tamin’ny Fanahy Masina nomena antsika ny fitiavan’Andriamanitra.
Fa fony mbola tsy nanan-kery isika,
dia maty tamin’ny fotoana voatendry i Kristy mba hamonjy ny ratsy fanahy.
Saika tsy misy manaiky ho faty hamonjy ny olo-marina;
ary angamba hisy ihany sahy maty hamonjy ny manao soa.
Fa izao kosa no nanehoan’Andriamanitra ny fitiavany antsika:
fony mbola mpanota isika no maty hamonjy antsika i Kristy.

— Izany àry ny tenin’ny Tompo.

Evanjely

Voninahitra sy dera anie ho Anao, ry Kristy!

Ianao tokoa no Mpamonjy an’izao tontolo izao, ry Tompo,
ka omeo amin’izany rano izany re aho, mba tsy hangetaheta intsony.

Voninahitra sy dera anie ho Anao, ry Kristy!

Evanjely Masina nosoratan’i Masindahy Joany (Jo. 4, 5-42)

Ny rano izay omeko dia ho tonga loharano miboiboika hatrany amin’ny fiainana mandrakizay.

Tamin’izany andro izany, i Jesoa
tonga tany amin’ny tanànan’i Samaria anankiray atao hoe Sikara
akaikin’ny saha nomen’i Jakôba an’i Jôsefa zanany;
teo no nisy ny fantsakan’i Jakôba.
Ary sasatry ny dia nalehany i Jesoa
ka nipetraka tsotra izao teo amoron’ny fantsakana,
tokony ho tamin’ny ora fahenina.
Dia inty nisy vehivavy Samaritanina anankiray
tonga teo hantsaka rano,
ka hoy i Jesoa taminy:

“Mba omeo kely Aho hosotroiko”,

fa lasa nankany an-tanàna hividy hanina ny mpianany.

Dia hoy ilay vehivavy Samaritanina taminy:

“Nahoana Ianao no Jody
ka mangataka rano hosotroina amiko,
nefa aho vehivavy Samaritanina?”

(Fa tsy mifankahay moa ny Jody sy ny Samaritanina).

Namaly i Jesoa ka nanao taminy hoe:

“Raha fantatrao manko ny fanomezan’Andriamanitra
sy izay milaza aminao hoe: Mba omeo kely ho hosotroiko,
dia ianao indray aza no ho nangataka taminy,
ka homeny rano velona”.

Hoy ravehivavy taminy:

“Ianao, Tompoko, tsy manan-kanovozana,
ary ny fantsakana lalina:
ka aiza ange no hahazoanao izany rano velona izany?
Ianao angaha lehibe noho i Jakôba razantsika,
izay nahazoanay ity fantsakana ity sy nisotro teto
na ny tenany, na ny zanany mbamin’ny bibiny?”

Dia hoy i Jesoa namaly azy:

“Izay rehetra misotro amin’ity rano ity
mbola hangetaheta ihany;
fa izay hisotro amin’ny rano homeko azy
no tsy hangetaheta mandrakizay,
satria ny rano homeko azy,
dia ho tonga loharano miboiboika ao anatiny
hatrany amin’ny fiainana mandrakizay”.

Ka hoy ravehivavy taminy:

“Omeo amin’izany rano izany re aho, Tompoko,
mba tsy hangetaheta intsony, dia tsy hankaty hantsaka koa”.

Fa hoy i Jesoa taminy:

“Mandehana miantsoa ny vadinao, ka mankanesa aty”.

Ary hoy ravehivavy:

“Tsy manambady aho”.

Dia hoy i Jesoa taminy:

“Marina ny filazanao hoe: tsy manambady aho,
fa efa nanambady indimy ianao,
ary tsy vadinao ilay itoeranao ankehitriny,
ka marina ny voalazanao”.

Dia hoy ravehivavy taminy:

“Tompoko, hitako fa Mpaminany Ianao.
Ny razanay nivavaka teo amin’io tendrombohitra io,
ary ianareo kosa milaza fa any Jerosalema no tsy maintsy ivavahana”.

Ary hoy i Jesoa taminy:

“Ravehivavy, minoa Ahy fa tonga ny andro,
ka tsy amin’io tendrombohitra io na any Jerosalema aza
no hivavahanareo amin’ny Ray.
Ianareo mivavaka amin’izay tsy fantatrareo,
fa izahay no mivavaka amin’izay fantatray,
satria avy amin’ny Jody ny famonjena.
Fa ho avy ny andro, ary efa tonga sahady aza,
izay hivavahan’ny mpivavaka marina amin’ny Ray amin’ny fanahy sy fahamarinana,
fa ny mpivavaka aminy toy izany no tadiavin’ny Ray.
Andriamanitra dia fanahy,
ary izay mivavaka aminy tsy maintsy mivavaka amin’ny fanahy sy fahamarinana”.

Dia namaly ravehivavy ka nanao taminy hoe:

“Fantatro fa avy ny Mesia (izay atao hoe Kristy);
fa rehefa tonga Izy, dia hanambara amintsika ny zavatra rehetra”.

Hoy i Jesoa taminy:

“Izaho izay miresaka aminao izao no Izy”.

Tamin’izay dia tonga ny mpianany ka gaga, satria vehivavy no niresahany;
nefa tsy nisy nanao hoe:

“Inona no tadiavinao?”

na:

“Ahoana no iresahanao aminy?”

Ravehivavy kosa tamin’izay dia nandao ny sininy
ka lasa nankany an-tanàna nilaza tamin’ny olona hoe:

“Andeha ianareo hizaha izao Lehilahy izao,
fa nolazainy tamiko avokoa ny nataoko rehetra;
ka izao angaha no Kristy?”

Dia nivoaka avy tao an-tanàna ny olona hanatona an’i Jesoa.

Mbola tsy tonga ny olona dia nanasa Azy ny mpianany nanao hoe:

“Hano, Raby ô”.

Fa hoy Izy taminy:

“Izaho manan-kanin-kohanina izay tsy fantatrareo”.

Dia nifampilaza ny mpianany hoe:

“Nisy olona nanati-javatra hohaniny angaha?”

Fa hoy i Jesoa tamin’izy ireo:

“Ny haniko dia ny manao ny sitra-pon’Izay naniraka Ahy,
sy ny manatanteraka ny asany.
Moa tsy lazainareo fa mbola efa-bolana ny taom-pijinjana?
Kanefa lazaiko aminareo:
Atopazo ny masonareo, ka tazano ny eny an-tsaha,
fa efa manopy mena sahady ny vary ka efa ho fijinja.
Izay mijinja dia mandray karama,
ary mamory vokatra ho an’ny fiainana mandrakizay,
mba hiara-mifaly ny mpamafy sy ny mpijinja.
Fa amin’ity, marina ilay ohabolana hoe:
Hafa no mamafy, hafa no mijinja.
Nirahiko hijinja amin’izay tsy niasainareo ianareo;
fa olon-kafa no niasa, ka ianareo no nanohy ny asany”.

Maro ny Samaritanina tamin’izany tanàna izany no nino Azy,
noho ny tenin-dravehivavy nanao hoe:

“Nolazainy tamiko avokoa ny nataoko rehetra”.

Fa nony tonga teo aminy ny Samaritanina,
dia nangataka Azy hitoetra tao aminy,
ary nitoetra tao indroa andro Izy.
Ka vao mainka maro aza no nino Azy noho ny teny nataony,
sy nanao tamin-dravehivavy hoe:

“Tsy noho ny filazanao intsony no inoanay
fa ny tenanay no nandre,
ka fantatray fa Izy tokoa no Mpamonjy ny olona”.

— Izany àry ny tenin’ny Tompo. 

Evanjely

Voninahitra sy dera anie ho Anao, ry Kristy!

Ianao tokoa no Mpamonjy an’izao tontolo izao, ry Tompo,
ka omeo amin’izany rano izany re aho, mba tsy hangetaheta intsony.

Voninahitra sy dera anie ho Anao, ry Kristy!

Evanjely Masina nosoratan’i Masindahy Joany (Jo. 4, 5-15. 19b-26. 39a. 40-42)

Ny rano izay omeko dia ho tonga loharano miboiboika hatrany amin’ny fiainana mandrakizay.

Tamin’izany andro izany, i Jesoa
tonga tany amin’ny tanànan’i Samaria anankiray atao hoe Sikara
akaikin’ny saha nomen’i Jakôba an’i Jôsefa zanany;
teo no nisy ny fantsakan’i Jakôba.
Ary sasatry ny dia nalehany i Jesoa
ka nipetraka tsotra izao teo amoron’ny fantsakana,
tokony ho tamin’ny ora fahenina.
Dia inty nisy vehivavy Samaritanina anankiray
tonga teo hantsaka rano,
ka hoy i Jesoa taminy:

“Mba omeo kely Aho hosotroiko”,

fa lasa nankany an-tanàna hividy hanina ny mpianany.

Dia hoy ilay vehivavy Samaritanina taminy:

“Nahoana Ianao no Jody
ka mangataka rano hosotroina amiko,
nefa aho vehivavy Samaritanina?”

(Fa tsy mifankahay moa ny Jody sy ny Samaritanina).

Namaly i Jesoa ka nanao taminy hoe:

“Raha fantatrao manko ny fanomezan’Andriamanitra
sy izay milaza aminao hoe: Mba omeo kely ho hosotroiko,
dia ianao indray aza no ho nangataka taminy,
ka homeny rano velona”.

Hoy ravehivavy taminy:

“Ianao, Tompoko, tsy manan-kanovozana,
ary ny fantsakana lalina:
ka aiza ange no hahazoanao izany rano velona izany?
Ianao angaha lehibe noho i Jakôba razantsika,
izay nahazoanay ity fantsakana ity sy nisotro teto
na ny tenany, na ny zanany mbamin’ny bibiny?”

Dia hoy i Jesoa namaly azy:

“Izay rehetra misotro amin’ity rano ity
mbola hangetaheta ihany;
fa izay hisotro amin’ny rano homeko azy
no tsy hangetaheta mandrakizay,
satria ny rano homeko azy,
dia ho tonga loharano miboiboika ao anatiny
hatrany amin’ny fiainana mandrakizay”.

Ka hoy ravehivavy taminy:

“Omeo amin’izany rano izany re aho, Tompoko,
mba tsy hangetaheta intsony, dia tsy hankaty hantsaka koa”.

“Tompoko, hitako fa Mpaminany Ianao.
Ny razanay nivavaka teo amin’io tendrombohitra io,
ary ianareo kosa milaza fa any Jerosalema no tsy maintsy ivavahana”.

Ary hoy i Jesoa taminy:

“Ravehivavy, minoa Ahy fa tonga ny andro,
ka tsy amin’io tendrombohitra io na any Jerosalema aza
no hivavahanareo amin’ny Ray.
Ianareo mivavaka amin’izay tsy fantatrareo,
fa izahay no mivavaka amin’izay fantatray,
satria avy amin’ny Jody ny famonjena.
Fa ho avy ny andro, ary efa tonga sahady aza,
izay hivavahan’ny mpivavaka marina amin’ny Ray amin’ny fanahy sy fahamarinana,
fa ny mpivavaka aminy toy izany no tadiavin’ny Ray.
Andriamanitra dia fanahy,
ary izay mivavaka aminy tsy maintsy mivavaka amin’ny fanahy sy fahamarinana”.

Dia namaly ravehivavy ka nanao taminy hoe:

“Fantatro fa avy ny Mesia (izay atao hoe Kristy);
fa rehefa tonga Izy, dia hanambara amintsika ny zavatra rehetra”.

Hoy i Jesoa taminy:

“Izaho izay miresaka aminao izao no Izy”.

Maro ny Samaritanina tamin’izany tanàna izany no nino Azy,

Fa nony tonga teo aminy ny Samaritanina,
dia nangataka Azy hitoetra tao aminy,
ary nitoetra tao indroa andro Izy.
Ka vao mainka maro aza no nino Azy noho ny teny nataony,
sy nanao tamin-dravehivavy hoe:

“Tsy noho ny filazanao intsony no inoanay
fa ny tenanay no nandre,
ka fantatray fa Izy tokoa no Mpamonjy ny olona”.

— Izany àry ny tenin’ny Tompo.